Przejdź do głównej zawartości

Posty

Film i nowe media w nowej podstawie programowej

(…) jaka jest obecność filmu w podstawie programowej kształcenia ogólnego wprowadzonej w roku 2017 (szkoła podstawowa) i 2018 (liceum/technikum)? Moim zdaniem jej istotę dobrze oddaje przymiotnik: nieuchwytna. Film jest obecny literalnie, ale problemowo jakby go nie było. Niestety, polska szkoła wciąż czeka na lekcje przyszłości, na podstawę uwzględniająca zarówno sproblematyzowaną analizę i interpretację konkretnych filmów, jak ipraktyczne warsztaty.
Tekst dostępny w Archiwum czasopisma "Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia ad Didacticam Litterarum Polonarum et Linguae Polonae Pertinentia" (Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie)

Nieuchwytna obecność : film i nowe media w nowej podstawie programowej kształcenia ogólnego/ Maria Szoska, W: Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia ad Didacticam Litterarum Polonarum et Linguae Polonae Pertinentia. - [Nr] 10(2019), s. 183-193
Najnowsze posty

Hrabal i inni

Film jako medium edukacyjne

Kobiety - demony - diabły

Polityczność w filmach Przemysława Wojcieszka

Fragment tekstu:
(...) reżyser w swoich filmach dekonstruuje iluzję powszechnego konsensusu, forsowanego przez siły liberalne, wskazując, że każdy porządek jest polityczny, bo stoi za nim określona ideologia. W tym celu „oddaje” głos bohaterom, którzy w różnoraki sposób czują się wykluczeni z głównego nurtu społeczeństwa i w konsekwencji skazani na funkcjonowanie na jego marginesie. Przyczyną marginalizacji może być niekorzystna sytuacja ekonomiczna, ale także niewłaściwe pochodzenie etniczne czy mniejszościowa orientacja seksualna. Jego bohaterowie nie godzą się na ową podrzędną pozycję pragnąc, by głoszone przez nich racje zostały wysłuchaneTekst dostępny w archiwum pisma "Kultura i Historia" (Instytut Kulturoznawstwa
Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)

Polityczność w filmach Przemysława Wojcieszka / Grzegorz Wójcik, W: Kultura i Historia. - Nr 29 (2016), s. 194-212

„Play” Rubena Östlunda

To, co jest jednak najbardziej interesujące, biorąc pod uwagę temat tego artykułu, to niekonwencjonalny wizerunek imigrantów, który kreuje w swoim filmie reżyser. Jeżeli bowiem przyjrzymy się wizerunkom imigrantów pojawiającym się w mediach, to okaże się, że reakcja środków masowego przekazu na zbrodnie popełniane przez imigrantów często jest schematyczna. Przedstawiciele mediów najczęściej sięgają do stereotypów, kształtowanych mniej czy bardziej świadomymi uprzedzeniami, lub przeciwnie, w wypadku przestępstw popełnianych przez imigrantów zatajają pochodzenie etniczne sprawców, by nie przyczynić się do ewentualnych zamieszek
Artykuł dostępny w archiwum pisma "Media, Kultura, Komunikacja Społeczna" (wydawca: IDiKS UW-M w Olsztynie). Film „Play” Rubena Östlunda jako przyczynek do rozważań o wizerunkach imigrantów we współczesnym filmie szwedzkim / Tomasz Adamski, W: Media, Kultura, Komunikacja Społeczna : zeszyty naukowe Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWM. [T…

Film i przemijanie