Edukacja filmowa w wolnym dostępie

Autor prezentuje różne strategie percepcyjne przedstawione w amerykańskim kinie popularnym. Analizie poddaje m.in. Matrix , Truman Show , Piękny umysł , Forrest Gump , Rain Man .   Tekst dostępny w archiwum kwartalnika "Media Kultura Komunikacja Społeczna" wydawanego przez IDiKS Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Piękny, niebezpieczny, a może zniewolony? : niedoskonała percepcja doskonałego narządu, czyli filmowe perypetie umysłu / Piotr Przytuła // "Media Kultura Komunikacja Społeczna". - Nr 10/3 (2014), s. 91-103

Kolejny tekst na temat Ghost Dog: Droga samuraja Jarmuscha . Autorka odczytuje film w kontekście "(...) transkulturowości i problemu przenikania kultur, popkultury i jej zapożyczeń z różnych dziedzin i kultur oraz problemu przemocy i jej estetyzacji".  Tekst dostępny w archiwum pisma "Estetyka i Krytyka" (Instytut Filozofii UJ w Krakowie)   Droga samuraja / Joanna Hańderek // "Estetyka i Krytyka". - 2 013, nr 2, s. 59-77

Autor tekstu analizuje i interpretuje obraz ptaków (gołębi) w filmie Jima Jarmuscha Ghost Dog: Droga samuraja . Tekst dostępny w Repozytorium Cyfrowym Instytutów Naukowych. Samuraj i gołębie : o znanym filmie Jima Jarmuscha / Zbigniew Kloch // "Teksty Drugie". - 2011, nr 6, s. 215-223

 Ze streszczenia: Artykuł dotyczy przejawów twórczości Williama Szekspira w amerykańskim musicalu teatralnym i filmowym. (...) Na przykładzie musicali inspirowanych jego twórczością, takich jak The Boys from Syracuse (1938), Swingin’ the Dream (1939), Kiss Me Kate (1953) oraz West Side Story (1957), analizowane są przyczyny, dla których tematyka podejmowana przez Szekspira okazuje się uniwersalna i wciąż aktualna, tym samym stanowiąc niewyczerpane źródło fascynacji dla amerykańskich twórców musicalowych. Tekst dostępny w  archiwum pisma "Konteksty Kultury" (Kolegium Nauczycielskie w Bielsku-Białej) Brush up your Shakespeare! : o szekspirowskich inspiracjach w amerykańskim musicalu teatralnym i filmowym (na wybranych przykładach) / Barbara Pitak-Piaskowska // "Konteksty Kultury". - 2014, nr 4, s. 421–434

Kolejny tekst na temat Django Quentina Tarantino . Autor akcentuje " postmodernistyczny " charakter filmu.     T ekst dostępny w archiwum pisma "Estetyka i Krytyka" (Instytut Filozofii UJ w Krakowie) Django Unchained Quentina Tarantino / Patryk Miernik // "Estetyka i Krytyka". - 2014, nr 2, s. 141-147

Oto kolejny zestaw tekstów filmoznawczych z "Litteraria Copernicana". Dziś o filmowym obrazie Japonii i Japończyków. Teksty dostępne w archiwum pisma "Litteraria Copernicana" (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu) Zagadki pewnej biografii : relacje chińsko-japońskie w filmie Mistrz go Tiana Zhuangzhuanga / Alicja Helman // "Litteraria Copernicana". - 2014, nr 2, s. 272-283 Orient light? : o Japonii i Japończykach w najnowszym amerykańskim filmie popularnym / Karolina Robaczek // "Litteraria Copernicana". - 2014, nr 2, s. 284-293   Amélie sprząta toalety, Jiro śni o sushi : filmowe obrazy „pracy po japońsku” na podstawie filmów Alaina Corneau i Davida Gelba / Sylwia Kołos // "Litteraria Copernicana". - 2014, nr 2, s. 294-307   „Ten kraj, który nazywam Japonią” : o filmowej adaptacji Jak wam się podoba w reżyserii Kennetha Branagha / Olga Katafiasz // "Litteraria Copernicana". - 2014, nr 2, s. 308-313

Krytyka (w wielu przypadkach) określiła film Tarantino mianem pastiszu gatunkowego zbudowanego z klisz kulturowych. Uznano, że film nie wnosi nic nowego do dyskursu na temat niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych. Autor polecanego tekstu dokonuje rewizji tych poglądów. Tekst dostępny w Bibliotece Cyfrowej PIA. Nowy epos? : krytyka kultury europejskiej i proces emancypacji bohatera w Django Quentina Tarantino / Łukasz Łoziński // "Barbarzyńca". - 2013, nr 1. s. 83-97

Autor tekstu zajmuje się przemianą światopoglądową głównego bohatera filmu Truposz Jima Jarmuscha, wiążąc ją z rytuałem inicjacyjnym i przejścia. Tekst dostępny w archiwum "Zeszytów Naukowych Towarzystwa Doktorantów UJ. Nauki Humanistyczne".  "Stupid fucking white man"?: antropologiczne ujęcie przemiany wewnętrznej głównego bohatera Truposza (1995) Jima Jarmuscha / Fryderyk Kwiatkowski // "Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów UJ. Nauki Humanistyczne". - Nr 8 (1/2014), s.137-154

Dominik Tyralski o współczesnej wymowie filmu Mela Gibsona. Fragment: " Braveheart (...) to nakręcona z rozmachem epicka opowieść nawiązująca do wątków historycznych, zaczerpniętych ze średniowiecznej historii Szkocji. (...) Jednak pomimo tego, że akcja rozgrywa się u schyłku XIII wieku, nie sposób nie zauważyć zupełnie współczesnej wymowy filmu. (...) Wydarzenia sprzed wielu lat, dotyczące bohatera narodowego Szkocji, zostały włączone w nowy kontekst nadający im wartość współczesną i ogólnoludzką. Postać historyczna została zaadaptowana na potrzeby mitu i jako heros kulturowy stała się nośnikiem przekazywanych przez ów mit wartości". Artykuł dostępny w Bibliotece cyfrowej PIA.   Współczesny aspekt mitu: Braveheart / Dominik Tyralski // "Barbarzyńca". - 2008, nr 1. s. 45-52

Piękny umysł to film oparty na biografii profesora Johna Nasha – amerykańskiego matematyka i ekonomisty, noblisty i twórcy pojęcia równowaga Nasha. Widza, który ogląda film intryguje przede wszystkim obrazowanie procesu postępującej schizofrenii paranoidalnej, która dotyka genialnego matematyka. Trudno mu natomiast zweryfikować rzetelność przedstawiania na ekranie, twierdzeń naukowych autorstwa Nasha. Robi to autor poniższego tekstu, zarzucając twórcom filmu błędne zdefiniowanie i nazwanie pojęcia równowaga Nasha. Zdaniem autora, przykład ten dobrze odzwierciedla poziom popularyzacji nauki we współczesnej kulturze masowej.  Tekst dostępny w archiwum pisma "Decyzje" (Akademia Leona Koźmińskiego) Równowaga Nasha w pubie / Marek M. Kamiński // "Decyzje". - Nr 12 (2009), s. 115-119

W jednej ze scen Incepcji główny bohater filmu pyta: "Jaki pasożyt jest najbardziej żywotny? Bakteria? Wirus? Glista?" W końcu udziela odpowiedzi: "Idee. Żywotne, bardzo zaraźliwe. Gdy idea zagnieździ się w umyśle, nie da się już jej usunąć. Idea w pełni uformowana i zrozumiana zostaje na zawsze". Autorka polecanego tekstu zastanawia się nad ideą-wirusem w Incepcji Christophera Nolana.  Tekst dostępny w archiwum pisma "Dyskurs". Wydawca: Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Idea-wirus w Incepcji Christophera Nolana / Joanna Spalińska-Mazur // "Dyskurs". - Nr 13-14 (2012), s. 294-311

Autorka omawia allenowskie podejście do zdrady. Nietypowe, bo w filmach Woody'ego Allena bohaterowie, którzy zdradzają zawsze swoje "postępki" poprzedzają "kwiecistym" wyjaśnieniem. Stąd zdrada u Allena poddawana jest racjonalizacji.    Tekst dostępny w czytelni internetowej czasopisma "Znaczenia. Kultura. Komunikacja. Społeczeństwo" wydawanego przez Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.   Jak cię potępiać, miły zdrajco? : o sympatycznych niewiernych w komediach i komediodramatach Woody’ego Allena / Marta Osadkowska // "Znaczenia". - Nr 8 (2013)

Zapaśnika Darrena Aronofsky'ego zapamiętuje się przede wszystkim ze względu na mistrzowską, poniekąd "ekshibicjonistyczną" kreację Mickey'a Rourke. Autor poniższego artykułu odnotowuje ten fakt, skupia się jednak na samej postaci granej przez Rourke, którą interpretuje przez pryzmat niemal "mitycznej" walki o prawo do wolnego wyboru własnego losu. Tekst opublikowany w piśmie "Kultura i Społeczeństwo", dostępny w czytelni czasopism PAN.  Zapaśnik - ucieczka do wolności / Marcin Kępiński // "Kultura i Społeczeństwo". - T. 56, nr 3 (2012), s. 131-163

Clint Eastwood debiutował w filmach klasy B w latach 50. Dziś jest legendą kina z ogromnym dorobkiem filmowym (aktorskim, reżyserskim, producenckim) cenionym przez krytykę i publiczność. W książce Clint Eastwood. Życie po obu stronach kamery autor próbuje opisać ów fenomen kulturowy Eastwooda. Z kolei autor tekstu na temat jednego z najgłośniejszych obrazów Eastwooda Bez przebaczenia opisuje film jako wyraz krytycznej oceny szeregu mitów i stereotypów narosłych wokół westernu. Obszerne fragmenty książki dostępne serwisie Google Books. Clint Eastwood : życie po obu stronach kamery / Michał Talarek. - [b.m.w] : cop. M ichał Talarek, 2012. - 480 s. Tekst dostępny w archiwum "Tygla Kultury" (wydawca: Fundacja ANIMA) Bez przebaczenia Clinta Eastwooda / Marek Paryż  // "Tygiel Kultury".- Nr 10-12 (2000)

Urszula Tes analizuje autorską adaptację tragedii Szekspira dokonaną w 1952 roku przez Orsona Wellesa. Tekst dostępny w archiwum pisma "Perspektywy Kultury" na platformie issuu.com (Wydawca Akademia "Ignatianum" w Krakowie) Otello Orsona Wellesa / Urszula Tes // "Perspektywy Kultury". - 2011, nr 2, s. 133-144 

Magdalena Kempna-Pieniążek o filmowych wizerunkach Indian w kontekście rytuału Tańca Ducha na przykładzie filmów: Taniec Ducha Siuksów i Taniec bizona . Tekst dostępny w archiwum kwartalnika "Kultura Współczesna" (Polskie Towarzystwo Kulturoznawcze, Fundacja Kultury) Taniec Ducha w kontekście problemów tożsamości i filmowego wizerunku Indian Ameryki Północnej / Magdalena Kempna-Pieniążek // "Kultura Współczesna". - 2011, nr 3, s. 131-146  

Woody Allen w pigułce... Tekst dostępny w archiwum pisma "Lewą Nogą" (Instytut Wydawniczy "Książka i Prasa") Woody Allen - skrzypce Ingresa / Jacek Uglik // "Lewą Nogą". - Nr 16 (2004), s. 510-514 ... jak również na stronie www.woodyallen.art.pl/artykuly/artykul_62.php

The End Doorsów. Znamy dobrze ten utwór! Anna Igielska opisuje jego rolę w Czasie Apokalipsy Coppoli.  Tekst dostępny w Repozytorium AMUR. "The End" i projekt happy endu : o funkcji piosenki w "Czasie Apokalipsy" F. F. Coppoli / Anna Igielska // "Images". - Vol. 11, nr 19/20 (2012), s. 33-42

Małgorzata Radkiewicz o filmie Julie Dash Daughters of Dus t ( Córki pyłu ) i specyfice kina czarnoskórych reżyserek opowiadających o Afrykanach.  Artykuł dostępny w archiwum kwartalnika "Kultura Współczesna" (Polskie Towarzystwo Kulturoznawcze, Fundacja Kultury) Przyroda w filmach i w teorii czarnego feminizmu / Małgorzata Radkiewicz // "Kultura Współczesna". - 2011, nr 1, s. 99-106

Pieśń o Bernadette obsypany Oscarami film z 1943 roku w reżyserii Henry'ego Kinga w interpretacji Marioli Marczak doskonale łączy w sobie elementy filmu biograficznego o charakterze hagiograficznym z estetyką melodramatu, atrakcyjną dla widza.   Artykuł dostępny w archiwum czasopisma "Media – Kultura – Komunikacja Społeczna" wydawanego przez IDiKS Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Konwencje melodramatyczne w filmie hagiograficznym na przykładzie Pieśni o Bernadetcie Henry’ego Kinga /Mariola Marczak // "Media, Kultura, Komunikacja Społeczna". - Nr 3/4 (2007/2008), s. 238-245